Chris Redfield

Chris Redfield

ผมไม่นึกว่าจะมา พบเจอกับ อัลเบิร์ต เวสเกอร์อีกครั้ง ที่Africa หลังจากแยกทางกีชีว่า ตอนนั้นเราอยู่ในสนามรบ เพียงเพราะไม่อยากให้ผู้คนเหล่านี้ ต้องมาประสบพบเจอกับเหตุการณ์เดียวกันกับ แร็คคูน ซิดตี้ แต่ทว่าตอนนั้นผมสลบ ในอ้อมแขนของอัลเบิร์ต

พอตื่นขึ้นมา ก็เห็นสภาพตัวเอง สวมชุดนอนแบบ ซีทรู นอนอยู่บนเตียง ในห้องนอนหรูหรา แบบแนวโมเดิ้น เอนี่ไม่ใช่ภารกิจของผมนี่นา ซักพัก อัลเบิร์ต นั่งอยู่บนเก้าอี้ ที่โต๊ะทํางานของผม เอ๊ะหมอนี่รอดตายได้ไงฟะ ผมจําได้ตอนหนีออกจาก เจ้าคฤหาสถ์ มรณะนั่น

‘นายรอดมาได้ไง อัลเบิร์ต ฉันนึกว่านายเสียชีวิตไปแล้ว ทําไมนาย อุ๊ป’ พูดยังไม่ทันขาดคํา อัลเบิร์ตประกบจูบปิดปากผม ทันที เอ๊ะเมื่อกี้เขานั่งอยู่บนเก้าอี้ตรง โต๊ะทํางานของผมนี่นา เอาไหง โผล่ชะแวบ มาบนเตียง แถมยังโอบกอดผมประชิดร่างเขา

‘ชู่ว์ ฉันคงบอกนายไม่ได้หรอกนะ คริส ว่าฉันรอดมาได้ไง แต่ฉันแอบหนีออกมา ก่อนที่คฤหาสถ์ จะระเบิด ฉันรู้ว่าซักวันเราได้พบเจอกันอีก คริส’ ไม่ทันไร เขาค่อยๆกระเถิบ ออกห่างผมแค่นิดนึง จ้องมองตรง หน้าท้องแบนราบของผม อ่าใช่ ก่อนที่เราจะจากกัน ผมกับอัลเบิร์ตได้มี เพศสัมพันธ์กัน มันเป็นความลับ และตอนนี้ ขณะทําภารกิจ ที่ อัฟฟริกา ผมเริ่มตั้งครรภ์อ่อนๆ ลูกยังไม่เริ่มเป็นตัวเป็นตน แต่ผมรู้สึกถึงเขา ทุกครั้งที่ผมปฏิบัติ ภารกิจ คงเป็นเพราะสาเหตุนี้มั้ง อัลเบิร์ต เวสเกอร์ถึงตามผมตลอดเวลา ไม่ว่าผมจะอยู่ที่ไหน มือผมจะสัมผัสตรง ท้องน้อยทุกครั้งที่ ไล่ยิงพวกผีชีวะ

ชีว่ารู้ว่าผมท้อง เพราะผมเริ่มแสดงอาการแปลกๆ ตลอดเวลา บางทีก็เหวี่ยงใส่ เวลาอารมณ์ไม่ดี และก็ อาการแพ้ท้อง เวลาได้กลิ่นแปลกๆ

‘ชีว่า คู่หูเธอนี่ดูท่าแปลกๆนะ อาการเหมือนเมียฉันตอนที่ กําลังท้องลูกชาย’ เอเดรี่ยนเอ่ยขึ้น เขาอยู่ในทีม ช่วยพวกผม จากพวกแก๊งค์เด็กแว๊น

‘ฉันก็ว่างั้นนะ แต่ฉันไม่รู้จะบอกคริสไงสิ เหมือนเขาจะยังไม่ยอมรับความจริง’ ชีว่าเอ่ยขึ้น

ใช่ผมท้อง และเวสเกอร์เป็นบิดาของลูกในท้องผม แต่ตอนนี้แกเริ่มจะกลายร่างเป็น ตัวเป็นตน เพราะนี่คงประมาณ 5 เดือน

‘โอคุณพระช่วย ลูกฉันคงเริ่มจะเป็นตัวเป็นตนแล้วล่ะ’ ผมเอื้อมมือไปลูบไล้หน้าท้องตัวเอง ซึ่งผมก็ห่วงแก

‘ฉันพานายมานี่เพื่อความปลอดภัยคริส เพื่อนาย กับเจ้าตัวน้อย ในท้องนาย’ อัลเบิร์ตนอนกอดผม ในอ้อมแขน และลูบศรีษะผมเบาๆ ไม่อยากให้ผมเครียด เพราะมันจะไม่ดีกับอดัม ซักพักผมนอนหลับไป

หลายเดือนต่อมา ผมได้ให้กําเนิดบุตรชายคนแรก อดัม แกเพิ่งจะเป็นเด็กแรกเกิด อายุไม่กี่เดือน ผมปลดกระดุมเสื้อ และกอดอดัมแนบอก ซักพักอดัมดูดนมจากยอดอกข้างซ้ายของผม ดีที่เวสเกอร์ ไม่ได้ดูดยอดอกผม จนหมด ผมยังมีนํ้านมเหลือให้อดัม แกดูดนมอย่างกระหายหิวก่อนจะนอนหลับสบาย โดยที่ผมยังกอดลูกน้อยของผม

เช้าวันรุ่งขึ้น ผมได้มีโอกาสอยู่ใกล้ชิดกับ เวสเกอร์ เขาได้ถามผมเรื่องเกี่ยวกับอดัม แต่ตอนนี้แกเพิ่งจะอายุ 2 เดือน ผมยังคงอุ้มแกในอ้อมแขน และห่อด้วยผ้าขนหนูผืนเล็ก ตาของแกเป็นสีแดงๆส้มๆ แต่แกหน้าตาเหมือนผม ซึ่งเป็นแม่แก แต่ถึงแม้ว่าแกจะพูดไม่ได้ ผมก็เข้าใจว่าลูกพยายามจะบอกอะไรผม ก็ตอนนั้น ในขณะที่กําลังให้นมลูก จู่ๆแกแหงนหน้ามองผม ซึ่งมันแปลกๆ เหมือนแกพยายามจะบอกอะไรผม

‘มีอะไรจ๊ะ อดัม หนูจะบอกไรแม่เหรอลูก?’ ผมจ้องหน้าแก ซึ่งแกก็ไม่กระพริบตา ‘น้าแคลร์เหรอลูก หนูไปเจอเขาที่เกาะร้าง ใครเป็นคนจับตัวน้าแคลร์ ไปขังที่นั่น?’

‘โอคุณพระช่วย อเล็กสิ เวลเกอร์ น้องสาวของพ่อเหรอ?’ ผมเริ่มจะโมโหเวสเกอร์ ทันที ตาบ้านี่จริงๆเลย มันไม่เคยเอ่ยถึงน้องสาวมัน แม้แต่ตอนที่เขาขอแต่งงานกับผม ตาบ้านี่ดันทําผมท้องอีกด้วย

‘อ่าวหนูจะไม่ให้แม่โกรธพ่อได้ยง น้าแคลร์เป็น้องสาวคนเดียวของแม่นะ คุณตาคุณยายหนูเสียไปแล้ว แม่เหลือแค่น้าแคลร์เป็นสมาชิกในครอบครัวที่เหลืออยู่’ ผมได้แต่ถอนใจ และเป็นห่วงแคลร์

‘หนูจะให้แม่แฮ็กเข้าระบบของอา อเล็กส์เหรอ ถ้าเกิดว่าอาของหนู รู้ว่าแม่แอบแฮ็กเข้าระบบ หนูจะตกอยู่ในอันตรายนะลูก’ ผมพยายามเตือนลูกผม ด้วยความเป็นห่วง ผมเริ่มผูกพันธ์กับเขาก็ตอนที่ผมอุ้มท้องเขา 7 เดือนก่อนคลอดลูก ‘แม่รักหนูนะ อดัม แต่แม่ไม่อยากให้หนู กับแม่ต้องเสี่ยงภัย อันตราย แม่ขอเวลาพักฟื้นก่อนนะลูก แม่เพิ่งคลอดหนู ถ้าแม่ร่างกายแข็งแรงเมื่อไหร่ แม่จะลองดู’

ลูกชายผมเข้าใจ ซักพักแกนอนจ้องตาแป๋ว แคลร์ไม่รู้เลยว่า ลูกผมอายุ 4 เดือนกว่าๆ แกยังพูดไม่ได้ แค่เป็นเด็กหัดเดิน ผมลูบหัวแกเบาๆ ก่อนจะวางอดัมลงนอนบนเปลเด็กแรกเกิด พร้อมกับห่มผ้าห่มให้ บางครั้งอัลเบิร์ต อาบนํ้าให้ลูก และผมคอยยืนมอง สามีอยู่ในห้องนํ้า จากก่อนหน้านี้ที่เรากลายเป็นศัตรูกัน ตอนนี้ อัลเบิร์ตเป็นสามีของผมไปเรียบร้อยแล้ว

คืนนั้นก่อนนอน ผมโกรธอัลเบิร์ตมากๆ หลังจากที่รู้ว่าน้องสาวเขา ทําร้ายแคลร์ น้องผม ซึ่งผมเดือดสุดๆ แต่ผมสู้แรง อัลเบิร์ตไม่ได้เลย ด้วยซํ้า

‘อัลเบิร์ต แกตอบฉันมาเดี๋ยวนี้นะ แกทําอะไรแคลร์’

‘คริส ฉันไม่เข้าใจว่านายหมายความว่าไง แคลร์ไม่ได้อยู่กับฉัน ที่รัก’ อัลเบิร์ต เอ่ยด้วยนํ้าเสียงเหยียบเย็น ใช่อเล็กส์ไม่กล้าหือกับพี่ชายหล่อน และหล่อนไม่คิดจะมาเหยียบที่นี่ ผมรู้เรื่องนี้จากลูกชายผม อดัม

‘แม่ฮะ อย่าไปโกรธพ่อเลย พ่อไม่รู้เรื่องหรอก ทั้งหมดเป็นฝีมือของ คุณอา’ ลูกผมส่งกระแสจิต นั่นทําให้ผมหยุด อย่างน้อยลูกก็ยังรักพ่อแกอยู่ อัลเบิร์ตรวบข้อมือผมและตรึงผมไว้บนเตียง จนกว่าผมจะสงบสติอารมณ์ พอลูกช่วยผมไว้ผมเลยยังเพลาๆ ลงหน่อย

‘ฉันบอกแล้วไง คริส ฉันกับอเล็กส์ ไม่ยุ่งเกี่ยวกันอีก หล่อนจะทําอะไรมันก็เรื่องของหล่อน’ อัลเบิร์ตบอกผม ก่อนจะกอดร่างผมแน่นๆในอ้อมแขน อีกไม่นานลูกผม ก็จะโตขึ้น และสามารถออกไปเดินเล่นได้

Advertisements

Albert Wesker

Albert Wesker

หลังจากที่ ผมรู้ว่า คริส เรดฟีลท้องลูกผม ตอนนั้นผมรีบพาเขามา หลบซ่อนตัวอยู่ในสถานที่ลับแห่งหนึ่ง ซึ่งพวก BSAA ตามหาไม่เจอ แคลร์ เรดฟีลคงตามหาพี่ชายของหล่อน แต่ผมก็บอกหล่อนว่าพี่ชายของหล่อนสบายดี และตอนนี้เขาตั้งครรภ์อ่อนๆ

เจค มุลเลอร์ คงรู้ว่าตัวเองกําลังจะมีน้องชาย อีกคน ที่อยู่ในท้องคริส พี่ชายของแคลร์ ตอนนี้เขานอนกอดเจ้าทารกตัวน้อย เพศชาย ที่กําลังดูดนมแม่อยู่ในอ้อมแขน หลังจากนั้นก็ผล็อยหลับไป แกเพิ่งจะอายุไม่กี่เดือน เพราะคริสเพิ่งจะคลอดลูกชายคนแรกผม เขาไม่รู้เลยด้วยซํ้าว่า แคลร์ น้องสาวของเขาจะโดน อเล็กส์ น้องสาวผม ลักพาตัวในเกาะร้างแห่งหนึ่ง ถ้าเขารู้คงโกรธผม จนอยากจะฆ่าผม แต่ผมไม่กลัวเขาหรอกนะ คริส เรดฟีลเป็นเมียผม ไปเรียบร้อยแล้ว ก็ต่อเมื่อเขาให้กําเนิด อดัม บุตรชายของผม แต่ลูกชายผม ไม่ค่อยชอบคุณอาของเขา อเล็กส์ เวสเกอร์

แต่ผมเพิ่งจะรู้ว่า อดัม สามารถถอดจิตได้ ตอนนอน แกไม่บอกแม่แกว่า น้าสาวของแม่อยู่ที่ไหน เพียงเพราะแกไม่อยากให้พ่อแม่มาทะเลาะกัน เพียงเพราะไอ้น้องสาวตัวแสบผมเป็นคนก่อเรื่อง ตอนนี้ผมแทบจะจําเจ้า อเล็กส์ เวสเกอร์ไม่ได้เลยตอนที่นางกลายร่าง

‘มันเป็นปัญหาของเธออเล็กส์ พี่ช่วยแกไม่ได้จริงๆ’ ผมบอกน้องสาวตัวเองด้วยนํ้าเสียงเหยียบเย็น

‘พี่อัลเบิร์ต ทําไมถึงทําอย่างนี้กับน้องตัวเองได้ลงคอ แกรักหมอนั่นมากใช่มั๊ย ห่ะ ฉันน่าจะรู้แต่แรก แกแอบรักพี่ชายของอีแคลร์’

‘พี่ช่วยแกมาเยอะแล้วอเล็กส์ แต่คราวนี้ มันเป็นเรื่องของแก เพราะฉะนั้นแกก็จัดการเอาเอง’ ผมบอกหล่อน ก่อนจะเดินจากไป ปล่อยให้อเล็กส์โวยวายอยู่คนเดียว แต่ผมไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของ โอเวอร์เซีย เลยไม่ใช่ปัญหาของผม และตอนนี้ผมก็ไม่เกี่ยวกับองค์กร อัมเบลล่า เพราะตอนนี้ผมต้องมาดูแล คริส เรดฟีลกับ ลูกชายผม ที่ยังเป็นเด็กแรกเกิด ดูท่าแกจะติดแม่มากกว่าพ่อ และตอนนี้แม่แกก็ไม่ได้เป็น เอเจนท์ ของBSAA หลังจากที่เมียผม คลอดลูกชายคนแรก

ดวงตาของคริส ตอนนี้เปลี่ยนจากสีนํ้าตาลเป็นสีขาวสว่าง หลังจากที่นักวิทยาศาสตร์ ของผม ชาร์ลี ได้ฉีดเจ้า C-virus เข้าไป ในร่างของเมียผม แต่เมียผมก็ไม่ได้กลายร่างเป็นเจ้าตัวประหลาด เหมือนกับผู้คนที่ Africa แต่หลังจากที่เราสองคน มีอะไรกัน คริสเริ่มตั้งครรภ์ และนั่นก็ลูกผม ในท้องคริส ผมถึงพยายามตามหา คริส เรดฟีลแทบพลิกแผ่นดิน จนกระทั่งเรามาเจอกัน ที่คฤหาสถ์ของผม

‘คริส ฉันไม่ได้มีเจตนาจะทําร้ายนาย’ ผมบอกเขา ตอนที่เห็นเขายกปืนกล เล็งมาที่ผม

‘ฉันจะไว้ใจแกได้ไง เวสเกอร์ แกทรยศหักหลังฉัน ที่คฤหาสถ์เฮ็งซวยนั่น’

‘เพราะแกท้องไง คริส และฉันเป็นพ่อของลูกในท้องแก’ ผมบอกเขา ด้วยนํ้าเสียงเรียบนิ่ง

‘แกว่าไงนะ?’

‘คริส แกไม่รู้ตัวเลยเหรอ ว่าแกท้อง?’

‘จริงเหรอ คริส ฉันน่าจะรู้แต่แรก’ ชีว่า เอ่ยขึ้น หล่อนเป็นคู่หูอีกคนของเขา ตอนที่คริสมาAfrica แต่ตอนนั้น คริส เรดฟีลตั้งครรภ์อ่อนๆ ผมแอบช่วยคริส ตลอดเวลาโดยที่เขาไม่รู้ตัว ผมใช้พลังตัวเอง ฆ่าเจ้าคนที่ขี่มอเตอร์ไซท์ แล้วใช้โซ่คล้องโดนข้อเท้าของคริส ชีว่าไม่รู้ด้วยซํ้า หล่อนแทบจะไม่ทันได้ใช้ปืนยิงหมอนั่นเลย

‘แต่นาย’

‘คริส ฉันรู้ว่าซักวันเรามีโอกาสได้พบเจอกันนะที่รัก ไม่คิดจะต้อนรับสามีสุดที่รักของตัวเองเลยเหรอ’

‘อย่ามาแตะต้องตัวฉัน เวสเกอร์’ นั่นเมียผมเริ่มแว๊ดล่ะ มีเหรอผมจะยอมฟัง ผมเลยแกล้งจูบเมีย

‘ถ้าเรื่องส่วนตัว งั้นฉันไม่ขอยุ่งเกี่ยวล่ะ’ ชีว่าเอ่ยขึ้น ผมคงไม่ปล่อยคริสหรอกนะ ในเมื่อตอนนี้คริสท้องลูกผม

ผมได้แต่แอบนึกไปถึงตอนที่ ผมได้พบเจอกับเมียอีกครั้ง ตอนนั้นเมียผมได้ปล่อยลูกกระสุนปืนใส่ผม แต่ผมก็ไม่เป็นไร ตอนนี้เมียกําลังนอนกอดลูกชายผม ในอ้อมแขน

‘ที่รัก ทําไมคุณถึงพยายามจะฆ่าผม’ ผมกระซิบที่ข้างหูคริส แต่เจ้าตัวก็ยังไม่ขยับ ยังคงนอนหลับสบายด้วยความอ่อนเพลีย หลังคลอดอดัม ซักพักคริสค่อยๆหันมามองหน้าผม และอุ้มลูก ให้นอนข้างๆพ่อ

‘อดัม แม่หนูดุจัง’ ผมกระซิบบอกลูก เจ้าเด็กเบบี้ ได้แต่ทําตาแป๋ว จ้องหน้าผม กับหัวเราะนิดๆ แกคงฟังรู้เรื่อง ผมชอบแหย่เมีย จนเมียโมโห แต่เมียผมยังนอนหลับตา ผมเลยกอดเมียแน่นๆ

‘เวสเกอร์’ ไม่ทันไรเมียผมค่อยๆลืมตาขึ้น จ้องหน้าผม

‘มีอะไรเหรอ?’

‘ถ้าน้องสาวฉันเป็นอะไรขึ้นมา ฉันเอาเรื่องนะ’ นั่นเมียผมยังขู่ผมอีก ผมได้แต่ยิ้มแบบกวนๆ ก่อนจะกระชับอ้อมกอดแน่นๆ ‘ไอ้บ้า แกได้ยินที่ฉันพูดมั๊ย’

‘ด่าผมอีกสิจ๊ะที่รัก’ ผมก้มลงซุกไซร้ซอกคอ คริสซึ่งผมยอมรับเลยว่าเจ้าตัวไม่พอใจ เลยยิ่งดิ้นหนักกว่าเก่า

‘นี่ไอ้บ้า ฉันไม่มีอารมณ์นะ’ คริสเริ่มโวยวาย ไม่ทันไรผมประกบจูบปิดปากเขา ก่อนจะค่อยๆถอดชุดนอนออก ทีละนิด มือลูบไล้ไปตามเรือนร่างของเขา พยายามไม่ทําให้ ลูกชายผมร้องไห้ แต่แกนอนหลับสนิท ไม่รู้เรื่องอะไร แหมน่ารักจังลูกผม

‘ชู่ว์ เสียงเบาๆหน่อยสิจ๊ะที่รัก เดี๋ยวลูกร้องไห้นะ’ ได้ทีผมกลับบอกเมีย ที่กําลังจะอ้าปากด่าผม เลยต้องเงียบกริบและมองค้อนผม ด้วยความไม่พอใจ ผมคงเป็นศัตรู ในสายตาของเมียสุดที่รัก ละมั้ง แต่เมียผมนี่ค่อนข้างจะฮาร์ทคอร์ แต่ผมก็พอจะสยบนางเสือดาว ด้วยการร่วมเพศ ตอนที่เมียกําลังนอนหลับ อยู่บนเตียง ผมก็พูดไปงั้นแหล่ะ อดัมเขานอนหลับลึก กว่าจะตื่นก็ปาเข้าไปตอนเวลา 6:00 โมงเช้า ซึ่งลูกผมแกก็จะซุดซน เพราะแกมาจาก เจ้าเชื้อไวรัส ซี ที่ได้มาจากแม่แก

‘แกคิดไงมาปลํ้าฉัน ไอ้บ้า?’

‘เอ้า มาโทษฉันได้ไงจ๊ะที่รัก คุณเป็นฝ่ายจู่โจมผมก่อนน้า’ ผมแกล้งทํานํ้าเสียงยียวนกวนประสาทเมีย นั่นทําให้เมียเริ่มโกรธมากกว่าเก่า

‘แก ไอ้’ นั่นด่าไม่ออกล่ะสิ คริส คุณเป็นฝ่ายกระโจนใส่ผมเองนะ ไม่ใช่ผมจะปลํ้าเมียนะ ผมได้แต่อมยิ้มเจ้าเล่ห์ ก่อนจะปลํ้าเมียต่อ แต่คราวนี้เมียผมคงไม่มีอารมณ์ เลยพยายามจะดันผมออก ‘อ้าวไงเล่นตัวอีกแล้วเหรอครับ นายเรดฟีล?’

‘อัลเบิร์ต’ นั่นเมียผมกําลังทําเสียงแข็ง แต่ในเมื่อผมเคยเป็นหัวหน้าทีมS.T.A.R มีเหรอว่าผมจะกลัว เชอะไม่มีทางล่ะ ผมเริ่มจากฉีกเสื้อชุดนอน ของคริสและ พลิกตัวนอนควํ่า อยู่ด้านบน ส่วนคริสโตเฟอร์ อยู่ใต้ร่างผม ผมเลยตรึงร่างเขาไว้ อยู่บนเตียง และเริ่มไซร้คอคริส กับขบจูบลงตรงซอกคอ ตอนแรกคริสพยายามจะขัดขืนผม แต่ตอนนี้กลับสมยอม ผมจูบไปทั่วร่างของเขา มาคราวนี้ไม่เล่นตัวอย่างคราวก่อน ผมหันไปมองอดัม แกยังหลับอยู่ นั่นว่าแล้วไงลูกผมไม่สะดุ้งตื่นง่ายๆ ขนาดนอนในอ้อมอกแม่ แต่แม่แกก็ยังปากแข็ง พยายามจะต่อต้านผม ทั้งที่ตอนนี้เมียผมเพิ่งคลอดลูกเสร็จใหม่ๆ

‘คริสโตเฟอร์ ที่รัก อย่าทําอย่างนี้กับผัวเธอสิ’ ผมบอกคริส ขณะที่กําลังพรมจูบไปตามกล้ามเนื้อหน้าอกแน่นตึง เพราะเมียผมเป็นชายหนุ่มหุ่นลํ่า แต่ก็ยังสู้แรงผมไม่ได้อยู่ดี หลังจากนั้นผมก้มลงเลียตรงเม็ดทับทิม บนแผ่นอกของเขา พร้อมกันดูดเม้ม นั่นว่าแล้วไง เรียกเสียงครางของเมีย ที่นอนบนเตียงได้เป็นอย่างดี ก่อนจะค่อยๆทยอยจูบ ลงบนกล้ามเนื้อหน้าท้องของเขา แล้วค่อยปลดกระดุมกางเกงออก ก่อนจะครอบครองแกนกายของคริส

รู้สึกดีสินะ คริสไม่พยายามต่อต้านผม แต่เขากลับต้อนรับผม เป็นอย่างดี แหมก่อนหน้านี้พยายามจะเอาเจ้าปืน บาซูก้ายิงผมนะ มาคราวนี้กลับยอมมาเป็นเมียของผม หึหึ แต่เมียผมก็ยังอึด ร่างกายเขายังแข็งแรง เหมือนเดิม ต่อให้เพิ่งคลอดอดัม แต่เขาก็ยังคงต้องนอนพักผ่อนไปอีกนาน

ซักพักผมโอบกอดร่างคริส ในอ้อมแขน พร้อมลูกชายตัวน้อยของผม ที่เพิ่งดูดนมแม่ จนอิ่ม แกยังคงนอนหลับสนิท ต่อให้แม่แกครางเสียงหวานหู ตอนที่ผมกับเมีย มีอะไรกัน บนเตียง

Demon child(resident evil fanfiction คู่ Albert Wesker กับ Chris Redfield)

อันนี้จะเป็นตอนของ ลูกชายลุง Albert Wesker กับ Chris Redfield นะจ๊ะ แนว Mpreg

Adam Wesker

ผมเป็นบุตรชายของ Albert Wesker กับ Chris Redfield ผมเริ่มรู้จักกับ น้าแคลร์ ก็ตอนที่ผมมาอยู่ที่เกาะแห่งหนึ่ง ซึ่งน้าแคลร์บอกว่าผมดูคุ้นๆ เหมือน แม่ผม Chris Redfield แต่แม่ไม่เคยพูดถึงพ่อเลย สงสัยคงงอนพ่อ เพราะพ่อเคยทรยศหักหลังแม่ ตอนที่แม่ทํางานให้กับ S.T.A.R ผมเป็นน้องชาย ของ พี่ Jake Muller แม่ผมเริ่มท้องตอนหลังจากพ่อ แยกทางกับแม่ของพี่เจค ตอนนั้นพี่เจค ไม่ค่อยชอบพ่อผม

แม่ผม คริส เรดฟีลเริ่มตั้งครรภ์ ก่อนที่จะเดินทางไปทําภารกิจ ที่ Africa และตอนนั้นผมยังอยู่ในท้องแม่อยู่เลย แต่พ่อก็ไม่ยอมแพ้ แม่คิดว่าพ่อตายไปแล้ว หลังจากที่ป้าจิล สู้กับพ่อ ในคฤหาสถ์ แต่แม่ไม่นึกว่าพ่อจะตายง่ายๆ อาจเป็นเพราะพวกเขาทั้งสอง ต่างมีสายใยสัมพันธ์ที่ดีต่อกัน แต่แม่ก็ไม่เคยเอ่ยถึงพ่อ ต่อให้พวกเขาจะไม่ได้อยู่ด้วยกันก็ตาม แต่พ่อก็ไม่ยอมแพ้ ในการตามหาแม่ถึง ทวีป Africa แต่ผมเกิดใน บ้านของพ่อ ซึ่งเป็นสถานที่ลับ ที่พวกBSAA หาไม่เจอ แม้แต่ลุง แบรรี่ พ่อของพี่ มอยร่า ก็ยังไม่รู้

ผมได้พบเจอกับลุงแบรรี่ ที่ตามหาลูกสาวของเขา ครั้งแรกที่เขาเห็นผม บนเกาะเขาสงสัยว่า เด็กผู้ชายวัย 5 ขวบ มาทําอะไรบนเกาะร้างแห่งนี้ ผมก็บอกไปว่า ผมมานี่ด้วยกันกับอา อเล็กส์ เวลเกอร์ น้องสาวของพ่อผม อัลเบิร์ต เวสเกอร์ ผมมีใบหน้าเหมือนแม่ผมแต่มีตาสีแดง และพลังของพ่อ

‘บนเกาะแห่งนี้มันอันตรายนะ เจ้าหนู’ ลุงแบร์รี่ยังคงเป็นห่วงผม ต่อให้ลุงเป็นคนขาลุย แต่ลุงก็ยังมีจิตใจดีงาม

‘ผมรู้ฮะลุง’ ผมบอกลุง ก่อนจะจ้องมองลุงแบร์รี่ด้วยความสงสัย

‘พ่อแม่หนูรู้เปล่า ว่าหนูอยู่ที่นี่?’

‘พ่อแม่ผมเหรอ ลุงหมายถึง คริส เรดฟีล กับ อัลเบิร์ต เวสเกอร์?’ ผมถามลุงแบร์รี่ ก่อนจะพาเขาไปที่เกาะ เพื่อตามหาลูกสาวของลุง ผมได้เล่าให้ลุงฟังเรื่องเกี่ยวกับพ่อแม่ผม แต่ตอนนี้แม่ไม่ได้อาศัยอยู่ที่เกาะแห่งนี้ แม่อาศัยอยู่ที่ Safe house ของพ่อ ตอนนี้แม่กําลังมีท้องครั้งที่ 2 ซึ่งเป็นลูกแฝด เพศชาย 2 คน แม่ไม่รู้ว่า น้าแคลร์ ถูกอา อเล็กส์ ลักพาตัวไปอยู่ที่เกาะร้าง ซึ่งมี เจ้าสัตว์ประหลาดออกเดินเพ่นพ่าน แต่ผมไม่กลัวพวกมัน เพียงแต่พวกมันไม่กล้าทําร้ายผม

‘แม่แก เป็นพี่ชายของ แคลร์ เรดฟีลสินะ’ ลุงแบร์รี่ ยังคงพูดอยู่ ขณะที่กําลังใช้ปืนยิงพวกซอมบี้ กับสัตว์ประหลาด พวกนั้น

‘ใช่ฮะลุง’ ผมไม่ค่อยชอบ คุณอาของผม เพราะหล่อนตั้งใจจะ ใช้ร่างผม ซึ่งเป็นลูกชายแท้ๆของพี่ชายหล่อน แม่ผมก็รู้ว่า คุณอาของผม อเล็กส์ เวสเกอร์ต้องการร่างผม เลยดูแลผมเป็นอย่างดี ผมรู้ว่าอาของผม ไม่ใช่คนดีก็ตอนที่ ผมได้มาทัวร์ บนเกาะร้างแห่งนี้ ผมมีพละกําลังของพ่อ อยู่ในตัว และผมสามารถฉีกร่างซอมบี้ออกเป็น สองท่อน กับใช้พลังจิต ระเบิดร่างของสัตว์ประหลาดพวกนั้น

แม้แต่ลุงแบร์รี่ ยังนึกไม่ถึงว่าผมจะใช้พลังจิต ของตัวเองช่วยลุงไว้ ผมก็เคยแอบช่วยพี่มอยร่า กับน้าแคลร์ ตอนที่พวกเขาติดอยู่บนเกาะ และผมเคลื่อนที่อย่างรวดเร็ว โดยที่ศัตรู ไม่ทันตั้งตัว สู้กับพวกมัน ด้วยพลังจิต และบางครั้งผมสามารถดูดพลังศัตรู เข้าร่างตัวเอง และผมสามารถกลายร่างเป็นใครก็ได้ ที่อยากเป็น

น้าแคลร์ เกือบใช้ปืนยิงผม ถ้าพี่มอยร่าไม่ห้ามซะก่อน ผมได้ใช้พลังกงเล็บปีศาจ ฉีกร่างเจ้าสัตว์ประหลาด ที่กําลังจะทําร้ายพี่มอยร่า และน้าแคลร์ แต่ก่อนที่น้าแคลร์จะยิงผม ผมได้ส่งกระแสจิตบอกน้าว่า ผมพยายามช่วยน้าแคลร์ หาทางออกจากเกาะนรก นั่น

‘แล้วน้าจะรู้ได้ไง ว่าหนูเป็นลูกของ คริส เรดฟีลจริงๆ’ น้าแคลร์เอ่ยขึ้นแต่ก็ยังไม่วางปืนลูกซองลง จนกระทั่งผมกลายร่างเป็นคนปรกติ และเล่าเรี่องราวทั้งหมดให้น้าแคลร์ฟัง

‘คงเป็นเรื่องจริงสินะ ที่ตาบ้า อัลเบิร์ต ไปทําพี่ชายฉันท้อง ก่อนที่เขาจะไปทําภารกิจที่ Africa’ น้าแคลร์หันมามองหน้าผม

‘พ่อผมก็งี้แหล่ะฮะ น้าแคลร์’ ผมเอ่ยขึ้นก่อนจะกระโดดขึ้นไปยืนข้างบน และถีบบันไดลิง ให้น้าแคลร์ กับพี่มอยร่าปีนขึ้นมา ‘แต่พ่อยังรักแม่อยู่ พ่อเลยเลือกที่จะไม่ฆ่าแม่ ถึงแม้ว่าแม่จะทิ้งพ่อให้อยู่ที่คฤหาสถ์นรกนั่น ตามลําพัง’

ผมเพิ่งรู้ว่าพี่มอยร่า มักจะไม่ถูกกับพ่อของพี่เขา สาเหตุน่ะเหรอ คงเป็นเพราะพี่มอยร่าทํางานเกี่ยวกับองค์กรนี้ พ่อเขาไม่อยากให้พี่ต้องมาเจอเรื่องอย่างนี้ แต่พี่ไม่ค่อยเชื่อฟัง จนกระทั่งพี่ต้องมาประสบพบเจอกับเหตุการณ์นี้ด้วยตัวเอง นั่นทําให้ผมนึกถึงพ่อแท้ๆของผม อัลเบิร์ต เวสเกอร์

‘ลุงฮะ ผมรู้ว่าพี่มอยร่า รักลุง และลุงก็ห่วงพี่เขา แต่ ตอนนี้เราต้องไปตามหาพี่เขานะฮะ’ ผมพยายามจะปลอบใจลุง ซึ่งตอนนี้ผมก็นึกว่าพี่เขาตายไปแล้ว น้าแคลร์ก็คิดเหมือนผม

Chris Redfield

Chris Redfield

ครั้งแรกที่ผม ได้รู้จักกับ ลีออน เมียผม ตอนนั้น เราบังเอิญไปเจอกัน ตอนที่พวกเรายิง พวกซอมบี้ ในWorld War Z ซึ่งผม ได้สูญเสียลูกน้องไปหลายคน เกือบเอาตัวไม่รอด แล้วรัฐบาล ได้ส่ง ลีออนให้ไปช่วยเอาตัวผมกลับมา แต่ตอนนั้นผมก็เกือบจะติดเชื้อไวรัสที ในขณะที่ปฏิบัติตามหน้าที่ และผมได้เมีย สุดที่รักมาเป็น บอดี้การ์ด ตอนนี้ น้องสาวผม แคลร์ เรดฟีล คงดีใจที่พี่ชายของหล่อน รอดจากสงคราม

ระหว่างที่ผม พักฟื้น รักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาลแห่งหนึ่ง โดยที่ เมียผม ลีออนยังคงนอนเฝ้าผม อยู่บนเตียงโซฟา ตอนนั้น ผมไม่รู้ตัวเลยว่า ความสัมพันธ์ระหว่าง เราสองคน เป็นมากกว่าแค่คําว่า เพื่อน มันไม่ใช่เรื่องแปลก แต่ก็ไม่ใช่ว่า เวลาที่เราเจอกัน ทุกครั้งต้องเป็นเรื่องเกี่ยวกับ เซ็กส์ แต่ครั้งนี้เป็นตอนพิเศษ เพราะหลังฟื้นตัวจากอาการ โคม่า ผมเห็น ลีออน จ้องหน้าผม ดูเหมือนเขาจะไม่ได้พักผ่อน แต่เขายอมอยู่เคียงข้างผมตลอดเวลา ไม่ไปไหน

'พี่คริสฟื้นแล้ว' แคลร์ น้องสาวตัวแสบของผม เอ่ยขึ้นด้วยความดีใจ ที่เห็นผมตื่น จากอาการโคม่า มาเป็นระยะเวลา 1 เดือน แต่ร่างกายผม ยังแข็งแรงอยู่ เพื่อนๆผมบางคนติดเชื้อ แต่อาการของผม ตอนนี้ถือว่าพ้นวิกฤติ ผมดีใจที่ทุกคนเป็นห่วงผม แคลร์บอกผมว่า ลีออน ท้องลูกผม หลังจากที่ผมฟื้นขึ้นมา มันเป็นข่าวดี เพราะผมวางแผนจะขอเขาแต่งงาน

'จริงเหรอ จิล?' ผมหันไปถามจิล หล่อนพยักหน้า แต่ก็ไม่ได้แสดงสีหน้าผิดหวัง

'ตอนนี้นายยังต้องพักผ่อนก่อน พรุ่งนี้ก็กลับบ้านได้แล้วล่ะ' ลีออนนั่งกุมมือผม และมองผมด้วยความเป็นห่วง

หลังจากนั้นไม่นาน ผมได้นอนกอดลีออน อีกครั้ง ในห้องนอนที่บ้าน ผมจูบเขาบนริมฝีปาก และโอบกอดลีออน แน่นๆในอ้อมกอด โดยที่เขานอนซบอยู่บนแผ่นอก ของผม

ตอนนั้นเป็นช่วงก่อนที่เมียผม จะไปทําภารกิจ ช่วย ลูกสาวท่าน ประธานาธิบดี จาก หมู่บ้านคนติดเชื้อ แต่ตอนนั้นเมียท้อง ลูกผมสี่เดือน ซึ่งผมก็ห่วงเมีย ต่อให้เมียสุดที่รัก ของผมทํางานเสี่ยงภัยอันตรายมาเยอะ แต่คราวนี้ ผมเถียงหัวชนฝาเลย เพราะผมไม่ไว้ใจ ถ้าปล่อยให้เมียไปเสี่ยงภัยอันตราย โดยที่ยังท้องลูกชายผม

'ฉันจําเป็นต้องไป คริส' ลีออน ยังบอกผม ในขณะที่ผมยังโอบกอดเมียอยู่ มีเหรอที่ผมจะยอมปล่อยเขาไปง่ายๆ

'นั่นลูกฉันนะ ที่อยู่ในท้องนาย นายยังจะกล้าไปอีกเหรอ เกิดนายติดเชื้อห่าอะไรนั่นมา ลูกฉันไม่ซวยไปด้วยอีกคนรึ' ผมเริ่มโมโหทันที ห่วงทั้งลูกทั้งเมีย แต่ทําไงได้ เมียผมก็หัวแข็ง ไม่ค่อยเชื่อฟังใคร ผมทําไรไม่ได้ นอกจากจะขอร้องเพื่อนผมอีกคน นาธานให้ไปคุ้มครองเมีย ด้วยการแอบปลอมตัวเป็นคน ในหมู่บ้านนั้น แล้วแอบๆ ช่วยเมียผม ซึ่งตอนแรกเมียไม่รู้ ว่าผมแอบส่งคนไปคุ้มครอง แต่พอรู้ความจริง เมียผมโทรมาต่อว่าผม

'คริส แกทําบ้าอะไรของแก ฮะ' นั่นว่าแล้วไง เมียผมโทรมาด่าผมใหญ่เลย

'อ่าว แล้วผมจะไว้ใจคุณรึ ยิ่งตอนนี้ลูกผมอยู่ในท้องคุณ' ผมก็รีบบอกเมีย ด้วยความรู้สึกเป็นห่วง

'ฉันดูแลตัวเองได้คริส ฉันไม่ได้ไปเที่ยวนะ ฉันมาทําธุระ' นั่น ว่าแล้วไง เมียผมเริ่มแว๊ดทันที ที่รู้ว่าผมแอบส่งลูกน้องไปดูแลเมีย ซึ่งผมรู้ว่าหมู่บ้านนั้นอยู่ที่ไหน และเมียผมต้องไปเจอกับอะไร และผมส่งลูกน้องผมไปเช็ค ก่อน นาธานมักจะเก่งเรื่องนี้อยู่แล้ว เขารายงานผมตลอดเวลา 'แกว่างนักรึไง'

'แล้วคุณมาด่าผมทําไม ผมเป็นสามีคุณนะ' ผมได้ทีก็สวนให้

'นี่เรื่องงานนะ ไม่ใช่เรื่องส่วนตัว ไอ้บ้า' นั่นผมโดนเมียด่าอีก ครั้งที่สอง เอาล่ะ ตอนนี้เป็นช่วงที่เมียผมกําลังจะไปช่วย แอชลี่ย์ แต่บังเอิญโดนจับ มัดมือ ด้วยกันกับ ตาหลุยส์ เซียร่า นักวิจัยหนุ่ม ที่สุดท้ายโดนฆ่าตาย แต่เมียผมรอดมาได้ เพราะนาธานแอบช่วยไว้

'ดูเหมือนสามีของคุณจะห่วงคุณมากไปหรือเปล่า คุณเจ้าหน้าที่ ลีออน' เสียงของ เจ้าหลุยส์ เซียร่าแอบลอดเข้ามา

'แกเงียบไปเลยนะ นี่เรื่องส่วนตัวฉัน' นั่น เมียผมแอบแว๊ดไปกัดหมอนี่ อีกคน 'ฉันไปก่อนล่ะ เดี๋ยวพวกศัตรูจะจับได้ซะก่อน'

แหน่ะ ยังมีอย่างนี้อีก เมียผมนี่ความลับเยอะเหลือเกิน เอาเหอะ อย่างน้อยผมก็สบายใจล่ะนะ ที่มีลูกน้องมือหนึ่ง คอยให้ความช่วยเหลือผม และคอยตามรายงาน ข่าวคราวให้ผมตลอดเวลา แต่เมียผมก็ยังไม่หายเคือง

'หัวหน้าครับ ตอนนี้เมียของหัวหน้าสามารถช่วย ลูกสาวท่านประธานาธิบดีได้แล้วนะครับ' นาธานเอ่ยขึ้น ขณะแอบตามหลังเมียผม กับลูกสาวท่านนายก ซึ่งหล่อนก็ยังเดินตามหลังเมียผมต้อยๆๆๆ แต่พอเมียผมเผลอ เมื่อไหร่ ศัตรูก็จะจ้องจับตัว ลูกสาวนายกทันที เมียผมเป็นพวกขาลุย เลยไม่ค่อยกลัวอะไรง่าย ยิ่งตอนนี้ มีท้องลูกผม เมียก็ยังออกไปปฏิบัติหน้าที่ อยู่ ในช่วงที่ผมทราบข่าวว่าเมียติดเชื้อ จากไอ้หมู่บ้านเฮงซวย อะไรนั่นผมเริ่มเดือดเลยโทรไปต่อว่าเมีย ถึงที่โน่นทันที

'ที่รัก คุณคิดไงถึงเอาลูกผมไปเสี่ยงอันตรายด้วย ฮะ ตัวคุณติดไอ้เชื้อเฮงซวยนั่น ไม่พอดันโดนไปถึงลูกผม' ได้ทีผมรีบโวย ตอนเมียรับสาย ครั้งแรกคงนึกว่าเป็น อิงกริต แต่พอมาได้ยินเสียงผมแว๊ดมา ทางสายโทรศัพท์ เมียผมก็ปรี๊ด

'เอ๊ะ แกจะมาขึ้นเสียงอะไรใส่ฉัน คริส เรดฟีล'

'จะไม่ต่อว่าคุณได้ไง ก็คุณเป็นเมียผมนะ' ผมก็โมโหเป็นนะครับ ที่รัก ตอนนี้ผมทําอะไรไม่ได้ นอกจากจะภาวนาขอให้ เมียและลูกปลอดภัยอย่างเดียว ตอนนั้น ลีออนกับลูกในท้องเกือบตายเพราะติดเชื้อแต่โชคดีที่ไม่ร้ายแรงมาก

มาคราวนี้ผมไม่กล้าปล่อยให้เมียออกไป เจออันตรายเพียงลําพัง เพราะคราวนี้เมียผมอาจไม่โชคดีเหมือนคราวก่อน ใจจริงผมแอบบอกให้ ลูกน้องผมหายา ช่วยรักษาเมียกับลูกไว้ ดีที่เขาแอบลักลอบ เอาวัคซีนยาแก้มาให้ทันซะก่อน ที่ทุกอย่างจะสายเกินแก้

พอหลังจากนั้น ผมก็ไปช่วยเมีย ที่หมู่บ้านนั้น ด้วยกันกับ ทหารอีกหลายคน ซึ่งเมียกับลูกอลอดภัย และหลังจากนั้น ลีออนให้กําเนิดลูกชายผม ฮันเตอร์ เรดฟีล เคนเนดี้

แกเกิดในช่วงหลังจากที่ ลูกสาวท่านประธานาธิบดี สามารถกลับมาอย่างปลอดภัย หล่อนได้แต่ขอโทษขอโพย ที่เป็นต้นเหตุ ทําให้เมียผมไปเจอกับอันตราย เกือบเอาชีวิตไม่รอดผมมองเห็นเมียอุ้มลูก ในอ้อมแขนหลังให้กําเนิดฮันเตอร์ ไม่นาน แกยังนอนหลับสนิทหลังจากได้ กินนมแม่ ซึ่งตอนนี้ยังคงนอนหลับด้วยความเหนื่อย

ผมแอบเข้ามาเยี่ยมเมีย ในห้องนอน ซึ่งตอนนี้เป็นคราวของผม ที่ต้องมาดูแล ลีออน แต่ลูกน้อยของผมตอนนี้ โตเป็นหนุ่ม แกยิ่งโตยิ่งเหมือนแม่ มากกว่าผม และตอนนี้แกได้กลับมาอยู่กับพ่อแม่ อย่างเป็นทางการ แต่แกก็ห่วง เพื่อนอีก 2 คน

'หนูรอดมาได้ไงเนี่ย?' ผมถามฮันเตอร์ ด้วยความเป็นห่วง เพราะ เจ้าอัมเบรลล่า คงไม่ยอมปล่อยใครง่ายๆ

'น้าเอด้า แอบช่วยผม' ฮันเตอร์ตอบไปตามความจริง ซึ่ง เอด้าวอง เคยช่วยเมียผมหลายครั้ง แต่ด้วยความที่ลูกชายผม หน้าตาเหมือนเมียผม มาก นางเลยแอบๆ ช่วยลูกผม ตอนที่พวกนั้นเผลอ แต่ทว่า เจค กับแอชลี่ย์ ไม่ได้โชคดีเสมอ พวกเขายังไม่ถูกปล่อยตัว ลูกชายผมรีบโผเข้ามากอด ผมกับเมียทันที

'หนูรอดมาได้ก็ดีแล้วลูก' เมียผมยังคงกอด ลูกชายผม ด้วยความเป็นห่วง และจับตัวลูกผม

'แม่ฮะ แล้วพี่เจค กับพี่แอชลี่ย์ละฮะ'

'เจค?' ลีออนหันมามองหน้าผม

'เจค มูลเลอร์ ลูกชายของ อัลเบิร์ต เวสเคอร์น่ะเหรอ หมอนั่นมันมีภูมิต้านทาน ทีไวรัส และองค์กร อัมเบรลล่า ต้องการเลือกเขา เอาไว้เป็นวัคซีน' ผมรีบอธิบายทันที แต่เมียผมพอจะรู้เรื่อง เพราะเมียเป็นสายสืบ ของรัฐบาล

Resident Evil แฟนฟิค คู่ Leon K. X Chris R.

Hu

เรื่องนี้เป็นเพียง แฟนฟิคชั่น ไรเตอร์แต่งขึ้นเองโดยไม่แสวงผลกําไร

ผมชื่อ ฮันเตอร์ เรดฟีล เคนนีดี้ พ่อผมเป็นทหาร และแม่ทํางานเป็นเจ้าหน้าที่ สายลับ แม่ท้องผมตอนที่ออกไปทําภารกิจ ช่วยลูกสาวประธานาธิปบดี ที่ถูกลักพาตัวไป จากหมู่บ้านที่ติดเชื้อ แต่พ่อไม่เห็นด้วย เพราะแม่อุ้มท้องผมอยู่ ตอนแรกแม่ตกใจ คิดว่าตัวเองติดเชื้อไวรัส เลยไปหาหมอ เพราะแม่มีอาการแปลกๆ ทุกครั้งที่ได้กลิ่นอาหาร แม่จะเกิดอาการ คลื่นเหียน และบางครั้งรู้สึกวิงเวียนศรีษะ ตอนนั่งรถ เพื่อเดินทางไปที่หมู่บ้าน

แต่ด้วยความไม่แน่ใจ แม่ตัดสินใจไปหาหมอ เพื่อตรวจเช็คสุขภาพ ผลปรากฎออกมาว่า แม่ไม่ได้ติดเชื้อ จากภารกิจของรัฐบาล แต่แม่ท้อง 4 เดือน ตอนนั้นอาการแพ้ท้องเริ่มจะหายไป แต่หน้าท้องของแม่ยังคงแบนราบเหมือนเดิม แม่ยังรักษาหุ่น นํ้าหนักก็ไม่ได้เพิ่มขึ้นหลังให้กําเนิดผม

ปัจจุบันผมอายุ 15 ปี ตอนแรกผมอยากเป็นทหารเหมือนพ่อผม คริส เรดฟีล แต่แม่ไม่เห็นด้วย เพราะตอนไป หมู่บ้านที่ติดเชื้อ ตอนนั้นแม่ผมก็โดนไปด้วย ผมเองก็เกือบเอาชีวิตไม่รอด เพราะตอนนั้นผมยังอยู่ในท้องแม่

'แกโชคดีนะ ฮันเตอร์ ที่รอดมาได้' เจค มุลเลอร์เอ่ยขึ้น ขณะที่เรากําลังจะยิงเจ้าซอมบี้ ในโรงพยาบาลแห่งหนึ่ง

'ยังดีที่แม่ฉัน หาวิธีรักษาได้ ก่อนที่จะสายเกินไป' ผมยังคงยิงเจ้าซอมบี้อยู่ เจค มุลเลอร์ เพื่อนสนิทของผม เขาไม่เคยพูดถึงบิดาของเขาเลย ผมอิจฉาเขาตรงที่เขามีภูมิคุ้มกันโรคไวรัส ที พ่อของเขาคือ อัลเบิรต์ เวลเคอร์

'นายดูเหมือน เจ้าหน้าที่ ลีออน สก็อต เคเนดี้มากเลยนะ ฮันเตอร์'

'เจ้าหน้าที่ ลีออนเป็นแม่ฉัน' ผมตอบ เจค ในขณะที่กําลังใช้ ศิลปะป้องกันตัว สู้กับซอมบี้ ตอนนี้แม่อยู่กับพ่อ ส่วนผมก็อยู่กับพี่เจค สู้เจ้าซอมบี้ และก็ไปช่วยพี่ แอชลี่ ครั้งล่าสุดที่ผมคุยกับแม่ ทางโทรศัพท์มือถือ แม่ผมบอกว่า ท่านประธานาธิปบดีเสียชีวิตแล้ว ซึ่งผมก็ไม่รู้ว่าเกิดอะไร แต่ผมรู้ว่าท่านประธานาธิปบดี กลายเป็นซอมบี้ แต่ผมก็ไม่รู้รายละเอียดอะไร

'ฮันเตอร์ อยู่ไหนแล้วลูก' พ่อผม คริสรีบถามทันที ที่เห็นหน้าผม ผ่านทาง เครื่องมือสื่อสาร

'ผมอยู่กับพี่เจค และพี่ แอชลี่ย์ฮะพ่อ'

'แกรีบออกไปจากที่นั่น เดี๋ยวนี้เลยนะ ฮันเตอร์' แม่ผมรีบบอกทันที ต่อให้พ่อแม่ผมไม่มีเวลาดูแลผม แต่พวกท่านก็เป็นห่วงผม ผมเลือกที่จะมาอยู่ในหน่วยงานพิเศษก็เพราะอย่างนี้แหล่ะ พ่อผมสูญเสียลูกน้องไปหลายคน แม่ผมก็พอๆกัน ตอนทําภารกิจที่รัสเซีย

พ่อกับแม่ ตอนนี้อยู่ที่โรงแรม แห่งหนึ่งที่ประเทศยุโรป เป็นโรงแรมห้าดาว แม่คงไม่อยากมีลูกอีกคน เพราะภารกิจของพวกเขาล้วนเสี่ยงภัยอันตราย หลังจากที่แม่คลอดผม แม่ไม่อยากมีลูกอีกเลย แต่พ่อยังอยากมีอีก

'ฉันว่า เราต้องรีบหนีออกไปจากที่นี่แล้วล่ะ' ผมหันไปพูดกับพี่เจค ตอนนี้ผมยังเป็นเจ้าหน้าที่ เหมือนคุณแม่ แต่แม่ไม่เห็นด้วยกับการที่ผมเลือกทํางาน สายนี้เป็นหลัก

'ไหนๆฉันก็เล่าให้นายฟังเรื่องพ่อฉันแล้ว ทําไมนายไม่บอกฉันเรื่องพ่อแม่นายล่ะ' พี่เจคถามผม ผมเลยเริ่มเล่าให้ฟังเรื่องพ่อแม่ ซึ่งพ่อผม คริส เรดฟีลเป็นพี่ชายของอาแคลร์ ส่วนแม่ผม ลีออน สก็อต เคเนดี้ เป็นเจ้าหน้าที่ ชาวอเมริกัน ครั้งแรกที่พ่อแม่ผม พบเจอกัน พวกเขาดูแปลกๆ พ่อผมจูบแม่ ตอนเมาเหล้า ซึ่งแม่ผมตอนนั้นก็แสดงอาการแปลกๆ เหมือนกําลังจะปกปิดอะไรบางอย่าง แต่สุดท้ายก็คือแม่ผมเป็นเกย์ แต่ผมก็ไม่ได้รังเกียจ ที่รู้ว่าพ่อแม่ผมเป็นพวกรักร่วมเพศ พี่เจค และพี่ แอชลี่ย์ ก็ไม่ได้ว่าอะไร

'ไม่เป็นไรหรอก ฮันเตอร์ อย่าคิดมากเลย แม่ของหนู อุตสาห์เสี่ยงชีวิตตัวเอง เพื่อช่วยพี่จาก หมู่บ้านที่ติดเชื้อ'

ใช่ แม่ยอมทําภารกิจนี้ โดยที่ตอนนั้นแม่ท้องผม 4 เดือน ต่อให้เป็นงานเสี่ยงอันตรายมากแค่ไหน แม่ผมก็ยอม เพราะเป็นหน้าที่ของแม่ที่ต้องช่วยพี่แอชลี่ย์ ออกมาจากพวกลัทธิบ้าบอนั่น ตอนนี้พ่อไม่ไว้ใจ ที่จะปล่อยให้แม่ออกไปเสี่ยงภัย เพียงลําพัง

'แม่นายนี่อึดนะ ขนาดอุ้มท้องนาย 4 เดือนยังกล้าออกไปเสี่ยง ภัย' พี่เจคพูด พวกเขารู้ว่าพ่อแม่ผมเป็นใคร เพราะน้าเอด้า วองบอกพวกเขาหมดทุกอย่าง ผมก็ไม่มีอะไรจะปิดบังอยู่แล้วล่ะ เพราะพ่อแม่ผมก็ยังเป็นห่วงผมอยู่ดี แต่ที่แปลกคือ น้าเอด้า วองยอมปล่อยผมไป แต่น้าเอด้า จับตัวพี่แอชลี่ย์ กับพี่เจค ส่วนผมน่ะเหรอ กลับไปหาพ่อแม่ ที่ อังกฤษ

'ฮันเตอร์ ไม่เป็นไรใช่มั๊ยลูก' ทันทีที่แม่เห็นผม แม่รีบเข้ามาจับตัวผม เช็คดูว่าผมไม่เป็นอะไร ใช่ผมรอดตัวมาได้ อย่างหวุดหวิด พ่อผมนี่กอดผมแน่นมาก

'ผมบอกกี่ครั้งแล้วไง ลีออน อย่าให้ลูกไปทํางานเสี่ยงอันตรายอย่างนี้' พ่อผมหันไปเอ็ดแม่ ทันทีที่เราอยู่ไนห้องพักสวีท แม่ผมปรี๊ดทันที

'เอ๊ะ คริส มาโยนความผิดให้ฉันทําไม ฉันไม่ได้บังคับให้ลูก รับภารกิจนี้' ได้ทีแม่หันไปแว๊ดใส่พ่อ แต่มีเหรอว่าพ่อผมจะโมโห พ่อแค่หยอกแม่ เล่นๆ หลังเครียดจากงาน ผมไม่รู้หรอกนะ ว่า พี่เจค กับพี่แอชลี่ย์เป็นอย่างไรบ้าง รู้แต่ว่าตอนนี้ผมอยู่กับพ่อแม่ อย่างปลอดภัย

White Lotus (Viewfinder fanfiction)

                             Fei Long 

หมายเหตุ เรื่องนี้เป็นแฟนฟิคชั่น เป็นตอนต่อ ของ เฟยหลงหลังกลับ จากภารกิจลับที่ใต้หวัน เดินทางกลับฮ่องกง ด้วยกันกับ เต๋า แต่ก่อนกลับเขาได้ร่วมรัก กับยิป โดยที่เขาก็ไม่นึกมาก่อนว่า ตัวเองจะตั้งครรภ์ บุตรชายของยิป หลังเดินทางกลับมาฮ่องกง กับเต๋า แต่ตอนนั้นเขาก็ได้พบรักกับ เจ้าพ่อมาเฟีย หนุ่มใหญ่ วัย 40 จากญี่ปุ่น มาจิมะ เคย์จิ ซึ่งเป็นเพื่อนสนิทของ อาซามิ ริวอิจิ 

ปล เรื่องนี้เป็นแฟนฟิคชั่นนะจ๊ะ ไรเตอร์แต่งสนุกๆ ไม่แสวงผลกําไร 

    หลังเดินทางกลับฮ่องกง 3-4 เดือน ผมเริ่มมีอาการแพ้ท้อง อย่างหนัก นั่นคงเกิดขึ้นหลังจากที่ผม มีเซ็กส์กับ ยิป ตอนอยู่ใต้หวัน ทั้งๆที่เราสองคน ต่างแยกย้ายกันไป และผมก็ได้พบเจอกับ เจ้าพ่อมาเฟียแดนปลาดิบ มาจิมะ เคย์จิ ก่อนที่เราสองคนจะได้แต่งงานกัน 

    สําหรับอากิฮิโตะน่ะเหรอ รายนั้นเริ่มขาดการติดต่อไป อย่างยาวนาน จนกระทั่งมาเจอกันอีกครั้ง ก็ตอนที่ผมกําลังท้อง 6 เดือน 

‘เฟย นายหุ่นยังเพรียวเหมือนเดิมเลยนะ ขนาดท้อง 6 เดือน ว่าแต่ใครเป็นพ่อเด็กล่ะ?’ อากิฮิโตะ ถาม แต่ผมไม่ต้องการจะรื้อฟื้น ความทรงจําในอดีต เลยบอกปัดๆ ไปว่าเป็นลูกของ มาจิมะ เคย์จิ สามีคนปัจจุบัน ซึ่งเขาก็ยังอาศัยอยู่ที่ฮ่องกง ในบ้านของ บิดาบุญธรรม หลิว ต้า หลิน ซึ่งผมมักจะไปเคารพ ศพของท่านทุกครั้งที่เดินทางกลับ ฮ่องกง ผมยังคงสบมชุดคลุมท้องตอนอยู่บ้าน ไม่ค่อย อยากออกไปไหน 

‘อ่าวเหรอ ก็ดีสิเฟย ว่าแต่กําหนดคลอดเมื่อไหร่’ นั่นว่าแล้วเชียว ว่าหมอนี่ต้องตื่นเต้น สงสัยคงต้องเอาเรื่องนี้ไปบอก อาซามิ ริวอิจิแน่ๆ 

คิดว่าคงใกล้แล้วล่ะ ว่าแต่งานไปถึงไหนแล้วล่ะ อากิฮิโตะ?’ 

‘ก็เรื่อยๆ อ่ะครับ แล้วน้องเต๋าสบายดีมั๊ยครับ’ 

‘เต๋าเหรอ’ นั่นทําให้ผมย้อนนึกถึง ตอนอยู่ไต้หวัน แกเจอเรื่องร้ายๆ มาเยอะ พ่อแท้ๆของแกคิดอะไรของเขานะ ถึงกับจะทําร้าย ลูกแท้ๆของตัวเอง หยางซิ่ว ซึ่งเป็นลูกชายแท้ๆ ของ หลิว ต้า หลิน ดันฆ่าบิดาของเขาเอง 

‘เฟย ไม่เป็นไรนะ?’ 

‘ไม่มีอะไรหรอก’ ผมพยายามจะปิดบัง เรื่องส่วนตัว เพราะคงไม่มีใครอยากเอาเรื่องไม่ดีมาพูดหรอก ผมจ้องมองดูภาพ อุนตร้าซาว เห็นเจ้าทารก ตัวน้อยๆในภาพถ่าย ขาวดํา เริ่มเป็นรูปเป็นร่างขึ้นมา มีศรีษะ แขนขาทั้ง สองข้าง ก่อนที่ผมจะตั้งครรภ์ ตอนอยู่ฮ่องกง ตอนนั้น ฝันถึงบิดาบุญธรรม มาเข้าฝัน แต่พอ ตื่นขึ้นมาตอนเช้า ก็เริ่มมีอาการแพ้ท้องอย่างหนัก 

‘ท่านเฟยหลง เป็นอะไรมากมั๊ยครับ’ เต๋าถามด้วยความเป็นห่วง แต่แกไม่ได้ เข้ามาพยุงตัว เหมือนทุกครั้ง แกลองเอามือไปอังหน้าผาก ‘ไม่มีไข้นี่นา’ 

‘ฉันสบายดี เต๋า’ ผมปฏิเสธ ก่อนจะค่อยๆลุก ขึ้นจากพื้น และเดินกลับไปนอนบนเตียง รู้สึกไม่ค่อยอยากกินข้าว เพราะทุกครั้งที่ได้กลิ่นอาหาร มักมีอาการคลื่นไส้ พะอืดพะอม จนต้องวิ่งเข้าห้องนํ้า อาเจียนออกมา 

‘ผมว่าท่านเฟยน่าจะไปหาหมอนะครับ’ เต๋ายังคงเป็นห่วงผม อย่าเดิม แต่แกก็ไม่ค่อยพูดมากเหมือนเมื่อก่อน ตอนนั้นก็ไม่คิดอะไรมาก เลยลองไปหาหมอ แต่พอหลังจากนั้นผมตกใจแทบช็อค เพราะไม่นึกว่าตัวเอง จะตั้งครรภ์ บุตรชายของ ยิป เพราะยิปเลือกที่จะออกจากองค์กร นี้ เขาไม่ทํางานให้กับ อาซามิ และเขาก็ไม่เลือกที่จะกลับฮ่องกง แต่ตอนนี้เราก็ขาดการติดต่อ หลังเหตุการณ์นั้น ป่านนี้แผลที่ไหล่ซ้ายของ นายคงหายดีแล้วสินะ แต่ที่ผมห่วงคือ ลูกชายของผมจะรู้มั๊ยนะ ว่าใครเป็นพ่อแท้ๆ ของแก สามีคนปัจจุบันของผมก็ไม่ใช่คนไม่ดี เขาคอยดูแลผมอย่างดี พอรู้ว่าผมมีอาการแพ้ท้อง เขาก็มักจะคอยเอาใจใส่ บางครั้งก็พาไปแนะนําให้คน ในครอบครัวรู้จัก 

‘เคย์จิ ฉันว่านายน่าจะหาคนที่ดีกว่านี้ได้นะ’ อาซามิเอ่ยขึ้น เขาคงมองผมเป็นศัตรูอยู่มั้ง 

‘ไม่เป็นไรหรอก อาซามิ ฉันชอบเฟยหลง มาแต่ไหนแต่ไรเเล้วล่ะ’ มาจิมะ เคย์จิ เอ่ยขึ้นและหันมามองหน้าผม ตอนนี้อาการแพ้ท้องเริ่มจะค่อยๆดีขึ้นมาบ้าง แต่ผมก็ไม่ได้นํ้าหนักขึ้น หุ่นยังเหมือนเดิม เขาเอื้อมมือมา โอบเอวบางของผม ระหว่างที่เราเดินทางกลับบ้าน 

‘เต๋า เฟยหลงอาการดีขึ้นมากมั๊ย?’ เคย์จิถามเต๋าด้วยความเป็นห่วง 

‘ก็ดีขึ้นบ้างครับ อีกไม่นานคงได้อุ้มน้องแล้วล่ะครับ’ เต๋ารายงานอย่างละเอียด หลังจากที่ผมกลับจากโรงพยาบาล มานอนพักผ่อนที่บ้าน ยิปจะรู้มั๊ยนะ ว่าเขากําลังจะได้เป็นพ่อในอีกไม่นาน 

Aquaman

                   Aquaman 

   

    ไม่มีใครรู้หรอกว่า Kal หายไปไหน นั่นเพราะผมบังเอิญไปลักพาตัวเขา มาเป็นเมียในโลกใต้บาดาล คาเอลตอนนี้กําลังนอนหลับ สบายอยู่บนเตียงในชุดนอนตัวบาง ที่สามารถมองเห็นเรือนร่างสวยงาม ราวกับเทพกรีก ใช่เขาเป็น Superman แต่พอสวมชุดนี้ทําให้มองเห็นร่างกายเปล่าเปลือย หมดทุกส่วน ตั้งแต่หัวนมสีชมพู ที่ตั้งชูชัน บนแผ่นอกแน่นตึง กับหน้าท้องแบนราบ ซิกแพ็ค และก็ตรงส่วนสงวนของร่างกาย ใช่เขาไม่ได้สวมกางเกงใน ตอนนั้นเขากําลังตามหาเหล่า ฮีโร่ที่หายสาปสูญโดยที่ไม่รู้ ตัวเลยว่าตัวเองดันหลงมาอยู่ ในถํ้าเสือ ผมเลยจับเขามาทําเมียซะเลย 

    บรูสคงคลั่งแทบแย่ เพราะเมียสุดที่รักของเขาอยู่กับผม ที่โลกใต้บาดาล ผมไม่คิดที่จะพันธนาการเขา แต่จ้องมอง ร่างงามน่าสัมผัสในขณะที่ผมค่อยๆปลดเปลื้องชุดนอนตัว บางของเขา ออกทีละนิด และค่อยๆประทับจูบบนเรือนผิวของเขา คาเอลเริ่มขยับตัว ก่อนจะเขยิบหนี แต่ผมกลับคร่อมทับร่างเขา และแหวกชุดนอนของเขาออก อ่าในที่สุด ผมได้มีโอกาสเชยชมเรือนร่าง งดงามของเขา เริ่มจลกประกบจูบบนริมฝีปาก และค่อยๆเลื่อนลงมาซุกไซร้ซอกคอ กับพรมจูบไปทั่วแผ่นอกแน่นตึงของ คาเอลก่อนจะก้มลงดูดหัวนมสีชมพู ของเขา ทั้งสองข้างอย่างกระหิวกระหาย 

‘อ่ะ บรูส อืม’ คาเอลครางเสียงหวาน ก่อนจะขยําเส้นผม บนศรีษะของผม ในขณะที่ผมกําลังดูดหัวนมข้างซ้ายของเขา ก่อนจะค่อยๆเลื่อนขึ้นมาประกบจูบ บนริมฝีปากและค่อยดูดหัวนมอีกข้าง คาเอลยังคงเอ่ยชื่อของ บรูสขณะปล่อยเสียงครางหวานหู ทั้งๆที่ตอนนี้เขากําลังมีอะไรกับผม แต่เขาเพิ่งจะให้กําเนิดลูกชายพนแรกของเขา กับบรูส สามีของเขา ไม่รู้ว่าตอนนี้เขาอยู่กับผม ที่ใต้มหาสมุทร 

‘ปล่อยข้าไปเถอะ Aquaman คนอื่นๆต้องการพบเจอกับข้า’ คาเอลเอ่ยขึ้น ตอนนี้เรือนร่างของเรา เปลือยเปล่า ทั้งคู่ แต่ในเมื่อผมได้ครอบครอง ซุปเปอร์แมน มีเหรอว่าผมจะยอมปล่อยเขาไป ไม่มีทางหรอก 

‘เจ้าต้องเป็นเมียข้าก่อนสิ คาเอล’ ข้ากระซิบที่ข้างหู ของเขา และบีบตรงหัวนมของเขา ทั้งสองข้างที่เปียกชุ่มไปด้วยนํ้าลายเหนียวหนืดของผม คาเอล เริ่มรู้สึกแปลกๆ ผิวเนียนสวยของ คาเอลมันช่างทรมานใจผมเหลือเกิน มีเหรอที่ผมจะยอมปล่อยให้ เขาเป็นของบรู๊ส เชอะ ไม่มีทางหรอก 

‘เจ้าทําอย่างนี้ จะทําให้พวกฮีโร่เข้าใจผิด’ คาเอาเอ่ยขึ้น หลังจากที่ผมถอนจูบจากริมฝี ปากของเขา 

‘ทําไมเหรอ?’ ผมแกล้งถาม

‘พวกเขาคิดว่าข้าถูก ศัตรูจับตัวไป ข้าต้องไปแก้ไขสถานการณ์’ คาเอลเอ่ยขึ้น ในขณะที่เราสองคนกําลังร่วมรักกัน เขาแทบจะไม่ขัดขืน แต่เขาเริ่มงงๆ ว่าเกิดอะไรขึ้น ข้าแอบๆเล็ง คาเอลไว้ก่อนหน้านี้ตอนที่เขาเล่นนํ้าทะเล ช่วงวันหยุดหน้าร้อนกับบรูส แต่ไม่ค่อยได้มีโอกาสจับคาดอลมาทําเมีย พอมาตอนนี้ข้าได้คาเอลมาเป็นเมีย กึไม่อยากปล่อยเขาไปหาสามี บนโลกมนุษย์ 

[fanfiction mortal kombat vs DC Universe] The darksider

[fanfiction mortal kombat vs DC Universe] The darksider

 

 

 

นิยายเรื่องนี้เป็น เเฟนฟิคชั่น ไรเตอร์ไม่ได้เเต่งเพื่อเเสวงผลกำไร ตัวละครในเนื้อเรื่อง เป็นตัวละครที่ยืมเขามา แต่บางตัวก็เเต่งเเทรกขึ้น อีกอย่างเรื่องนี้เป็นเเนว ชายรักชาย ใครรับไม่ได้ ก็กดตัวกากบาท ปิดไปได้เลยค่ะ

 

 

 

 

(Clark pov)

 

 

 

 

เช้าวันรุ่งขึ้น หลังจากที่ผมตื่นเช้าด้วยความรู้สึกสดชื่น เเต่ก็เปล่าเลยใช่ ผมกำลังตั้งครรภ์ได้ประมาณ 7 เดือนกว่า สามีของผม บรูส เวย์น ก็ไม่ค่อยได้มานอนด้วยกัน ตั้งเเต่คืนที่เราสองคนได้เเต่งงานกัน สาเหตุนะเหรอ เพราะลูกในท้องของผม เป็นของบรูส เวย์น เจ้าของคฤหาสถ์หลังนี้ ตอนเเรกผมก็ไม่คิดจะผูกมัดกับเขา แต่เพราะผมมี โซ่สวาทสีทอง ที่คล้องเราสองคนไว้ด้วยกัน คืนนั้นในงานปาร์ตี้ ซึ่งผมกะจะมาสัมภาษณ์ นักธุรกิจหนุ่ม บรูส เวย์น แต่เเล้วบรูสชักชวนผมไปทานข้าวมื้อเย็นที่บ้านของเขา เพื่อที่ผมจะได้ เขียนบทสัมภาษณ์ของเขา ลงในนิตยาสาร แต่ทว่าคืนนั้นผมดื่มจนเมาอย่างหนัก เลยกลายเป็นว่า เราสองคน ต่างได้มีสัมพันธ์สวาทกันบนเตียง อย่างเร่าร้อน มันเป็นความทรงจำ ที่ผมไม่มีวันลืมเลือน จนกระทั่ง เช้าวันรุ่งขึ้น หลังเดินทางกลับมาบ้าน ที่อาพาร์ตเม้น ผมกลับรู้สึก ถึงสิ่งมีชีวิต ในท้อง

 

 

 

 

 

มันเป็นเด็กทารก เเรกเกิดซึ่งเป็นผลพลอยได้ ของผมกับบรูส ผมไม่คิดจะเอาเด็กออกหรอกนะ เพราะผมเคยสูญเสีย บิดาผู้เป็นที่รัก โจนาธาน เค้นท์ ถึงเเม้ว่าเขาจะไม่ใช่บิดาเเท้ๆของผม แต่เขาก็รักผมราวกับผมเป็นบุตรเเท้ๆของเขา สองสามีภรรยา มาร์ธา เค้นท์ กับ โจนาธาน เค้นท์ ซึ่งเป็นชาวไร่ชาวสวน จากเท็คซัส พวกเขาคอยดูเเลผมตั้งเเต่ผมเป็นเด็กทารก จนโตเป็นหนุ่ม คืนนั้นก่อนที่ผมจะตั้งครรภ์ ผมฝันถึง โจนาธาน เค้นท์ บิดาบุญธรรม มาบอกผมว่า ผมกำลังจะมีลูก พอผมถามว่า ใช่ โลอิส เลนหรือเปล่า ที่ตั้งครรภ์ พ่อผมกลับส่ายหัวไปมา เเล้วชี้มาทางผม อ่านั่นสิเนอะ เเต่ผมก็งงๆนะ เป็นไปได้ไง ว่าผมจะตั้งครรภ์ ผมเป็นผู้ชายนะ แต่พอผมตื่นจากความฝันประหลาด ผมก็เริ่มมีท้องทันที ตอนเเรกผมก็คิดว่าไม่น่าใช่ แต่ในเมื่อผมได้ให้กำเนิดสิ่งมีชีวิต ตัวน้อยๆในท้อง ผมก็จะดูเเลเเกอย่างเต็มที่

 

 

 

 

 

 

มันไม่ใช่เรื่องเเปลกที่มนุษย์ ต่างดาวอย่างผม จะมีท้อง ทั้งๆที่เป็นผู้ชาย แต่ลูกผม คงไม่มีโอกาสได้พบ ตายาย จากดาวอีกดวงหนึ่ง เพราะพวกเขาเสียชีวิตไปเเล้ว อัลเฟรด พ่อบ้านวัยชรา ที่คอยดูเเล บรูส เวย์นตอนนี้ ก็ทำหน้าที่ดูเเล ผมกับลูกในท้อง ปรกติผมจะเเข็งเเรง เเละสามารถเหาะไปไหนมาไหนได้ เเต่ทว่าตอนนี้ผมกลับรู้สึกอ่อนเพลีย เหนื่อยง่าย นั่นคงเป็นเพราะผมตั้งครรภ์ นั่นเอง บางครั้งผมมักจะนอนหลับอยู่บนเตียง หรือไม่ก็ดื่มนมอุ่นๆในเเก้ว ที่อัลเฟรดเอามาเสริฟให้ ซึ่งเป็นน้ำนมสำหรับ มารดาตั้งครรภ์

 

 

 

 

“คุณหนูบอกให้คุณดื่มให้เยอะๆ จะได้สุขภาพเเข็งเเรง” อัลเฟรดเอ่ยขึ้น หัวนมของผมบวมมากกว่าครั้งก่อน ที่ผมยังไม่เคยมีสัมพันธ์สวาทกับบรูส บางทีผมมักจะรู้สึกคัน แต่บางทีก็รู้สึกปรกติ แต่วิธีคลอดบุตรของผม ก็คงเหมือนกับมนุษย์ทั่วไป ก็คือผมคงจะเบ่งออก ทางทวารหนัก ผมเลือกเเบบธรรมชาติเเทนที่จะใช้วิธีผ่าตัด มันคงง่ายกว่า เหมือนตอนที่มารดาของผม คลอดผมตอนที่ผมยังไม่เดินทาง มายังโลกมนุษย์

 

 

 

 

 

 

คืนนั้นผมยังคงนอนอยู่ในห้องเดียวกันกับ บรูส เวย์น ซึ่งตอนนี้สามีของผม กำลังวุ่นอยู่กับเครื่องคอมพิวเตอร์ ที่มีจอมอนิเตอร์ หลายเครื่อง เขามักจะใช้เวลาอยู่ที่นี่ ทำงานของเขา เพื่อช่วยโลกมนุษย์ ส่วนผมเพิ่งอาบน้ำ สวมชุดนอนเพรียวบาง ที่สามารถมองเห็นร่างเปล่าเปลือย ได้อย่างทะลุปรุโปร่ง บรูส ยังจ้องมองผมตาไม่กระพริบ เขามองตั้งเเต่หน้าอกเเน่นตึง กับเจ้าเม็ดทับทิมที่อยู่บนอกสองเม็ด หลังจากที่เขาทำงานเสร็จ ผมเดินเข้ามานอนอยู่บนเตียงใหญ่ คิงไซท์

 

 

 

“นายเริ่มจะยั่วฉันล่ะสิ คล๊าก” บรูส เอ่ยขึ้น แต่ผมใส่ชุดนอนอยู่นะ ถึงเเม้ว่าจะดูเหมือนโป๊เปลือย นั่นเพราะผมไม่ใส่กางเกงใน เเกล้งจะยั่วสามีเล่นๆ ทั้งๆที่ยังนอนอยู่บนเตียง ข้าค่อยๆถอดเสื้อคลุมสีดำออก จนเผยให้เห็น เสื้อชุดนอนบางเบา มือข้าเริ่มลูบไล้ไปตาม ตัวค่อยๆปลดเปลื้องชุดนอนออกทีละชิ้น นั่นบรูส ยังจ้องตาไม่กระพริบ จนกระทั่งความอดทนของเขา หมดความสิ้นสุด เขารีบเข้ามารวบตัวข้า พร้อมกับประกบจูบบนริมฝีปากข้า อย่างหิวกระหาย บดขยี้ จนปากข้าบวมช้ำมือข้างหนึ่งของเขา ถอดเสื้อชุดนอนของข้า อย่างรีบร้อน โดยที่มืออีกข้างลูบไล้ไปตามร่างกายของข้า ซักพักเขาค่อยๆ ถอนจูบจากริมฝีปากของข้า เเละซุกไซร้ ซอกคอข้า

 

 

 

 

“ที่รัก นายมีเรื่องอะไรไม่สบายใจเหรอ สีหน้าเคร่งเครียดเชียว” ข้าถามเขา ในขณะที่สติของข้า เริ่มเลื่อนลอย ไม่เป็นตัวตนของตัวเอง บรูสไม่ตอบ เขาค่อยๆเลื่อนจูบ ลงมาที่กระดูกไหปร้า เเล้วค่อยพรมจูบบนเเผ่นอกเปลือยเปล่า ของข้าอย่างนุ่มนวล

 

 

 

 

“หัวนมของเจ้า เริ่มขยายใหญ่ขึ้นนะ ดูท่าเจ้าคงใกล้คลอดเต็มที” บรูสเอ่ยขึ้น ก่อนจะใช้ขบเม้มตรงยอดอกของข้า ดูดดุนจนกระทั่งหัวนมของข้า เริ่มเเข็งเป็นไต เเละเปียกชุมไปด้วยน้ำลาย ซักพักบรูส ค่อยๆเลื่อนลงมาจูบตรงหน้าท้อง เเบนราบของข้า เขาค่อยๆเเนบหูอยู่ตรงหน้าท้องของข้า เพื่อฟังเสียงหัวใจของลูกในท้อง เต้นเป็นจังหวะ “ตอนนี้นายอย่าเพิ่งไปไหนนะ คลาก รอจนกว่าลูกของเราโต เเล้วค่อยมากับฉัน”

 

 

บรูสยังคงออกคำสั่งตามเคย เขานุ่มนวลกับข้า ถึงเเม้ว่าคุณหมอบอกว่า ข้าสามารถ มีเพศสัมพันธ์ได้ในระหว่างที่กำลังตั้งครรภ์ เเละตอนนี้ข้าก็กำลังจะได้ร่วมบรรเลงบทเพลงรักด้วยกันกับ บรูส เวย์น ลูกข้าไม่เป็นอะไรมาก แต่อีกไม่นานคงจะใกล้ถึงเวลาที่ข้าจะได้คลอดลูกซักที