Rewrite fanfiction Resident Evil Chris R. X Leon S Kennedy

Hunter Redfeild Kennedy

หลังจากที่ ลีออนให้กําเนิดผม ตอนนั้นผมไม่เคยรู้ตัวมาก่อนเลยว่า ตัวเองมีภูมิคุ้มกัน โรคไวรัสประหลาด มิน่าล่ะแม่ผมถึงรับภารกิจช่วยพี่แอชลี่ย์ ลูกสาวของท่านประธานาธิบดี จากหมู่บ้านติดเชื้อ ผลปรากฎแม่ไม่เป็นอะไร แต่พี่แอชลี่ย์ ดันโดนซะนี่ เท่าที่ผมจําได้นะ ตอนนั้นแม่อุตส่าห์ยอมเสี่ยงภัย อันตรายจากผู้คนในหมู่บ้านแห่งนี้

ตอนที่แม่รู้ตัวว่าท้องผม แม่ตกใจ และไม่คิดว่าเป็นความจริง แม่ยังนึกว่าตัวเองติดเจ้าเชื้อไวรัสที แต่พอผลตรวจ จากโรงพยาบาลออกมาว่า แม่ผม ลีออน ท้อง 4 เดือนกว่าๆ แม่ตกใจแทบช็อค

'ที่รัก ลูกเราจะรอดมั๊ย' แม่จ้องหน้าผม หลังคลอดผมเสร็จ แต่ตอนนั้นผมตาสีแดง เหมือนตาลุง อัลเบิร์ต เวสเกอร์ แต่ใบหน้าผมถอดแบบมาจากแม่ผม ลีออน สก๊อต เคเนดี้ ซึ่งพ่อผม คริส เรดฟีลคิดว่า ลุงอัลเบิร์ต ข่มขืนแม่ หลังจากที่ช่วยแม่จากหมู่บ้านนรกนั่น แต่ก็เปล่า

'ผมว่าเขาไม่เป็นไรหรอก ลูกเราแข็งแรงจะตาย' พ่อผมปลอบใจแม่ แต่ในใจแม่กลับคิดอีกอย่าง ผมไม่ได้ติดเชื้อ หมอก็เช็คร่างกายผมแล้ว ก่อนจะยอมให้ผมได้อยู่ในอ้อมกอดแม่ ในขณะที่แม่ป้อนนมผม ด้วยการปลดกระดุมชุดผู้ป่วย และวางผมแนบอก ผมดูดนมผ่านทางหัวนมแม่ ข้างซ้าย ในขณะที่หมอและคนอื่นๆ ปล่อยให้เวลาผมทําความคุ้นเคยกับแม่

หลังจากที่ผมดูดนมแม่จนอิ่ม แม่นอนกอดผม ในอ้อมแขน แล้วนอนด้วยกัน ตอนนั้นผมยังเป็นเด็กแรกเกิด นอนอยู่ในผ้าห่มเด็กเบบี้ พ่อบอกว่า ตอนแม่ท้อง ผมสี่เดือนหน้าท้องแม่ยังคงเหมือนเดิม ไม่ได้ขยายใหญ่ขึ้น เหมือนคนท้องทั่วไป ตอนนั้น คุณตํารวจที่ขับรถพาแม่ไปส่งที่หมู่บ้านนรกนั่น พวกเขาไม่รู้ว่าแม่มีท้องผม และแม่ผมก็มีอาการปรกติ แม่ผมเป็นเจ้าหน้าที่ซีไอเอชาวอเมริกัน ที่ทํางานให้กับรัฐบาล แต่ด้วยความที่ผมมีภูมิคุ้มกัน ซึ่งได้จากพ่อ คริส เรดฟีล ตอนที่พ่อติดอยู่ในบ้านคฤหาสถ์ ของ ลุง อัลเบิร์ต ตอนนั้น ลุงอัลเบิร์ต ได้ฉีดวัคซีนภูมิคุ้มกัน โรคไวรัสทีให้พ่อ ซึ่งหลังจากที่ พ่อแม่ผม มีอะไรกันในกระท่อม ตอนนั้นแม่ผมก็ตั้งครรภ์ ตอนกลับมาที่ อเมริกา

ครั้งแรกแม่ไม่รู้ว่าตัวเองมีภูมิคุ้มกัน จนกระทั่ง ท้อง 4 เดือนกว่าๆ ถึงรู้

'นายก็เหมือนฉันน่ะสิ ฮันเตอร์'

'พ่อนายช่วยชีวิต ฉันกับแม่'

'พ่อฉัน?'

'อัลเบิร์ต เวสเกอร์' ผมตอบไปตามความจริง ทําไมผมจะไม่รู้ ป้าเอด้า วองบอกผม หมดทุกอย่าง

'พ่อ นายชื่อ คริส เรดฟีล แม่นาย คือ ลีออน สก็อต เคนเนดี้?'

'ใช่แล้วล่ะ' ผมบอกเขา

'มิน่าล่ะ ฉันถึงว่าทําไมนายหน้าคุ้นๆ นายดูเหมือนเจ้าหน้าที่ ลีออน เคนเนดี้มากๆเลยนะ ฮันเตอร์' เจคเอ่ยขึ้น เขาเป็นเพื่อนสนิทของผม ตั้งแต่ตอนที่ผม เข้าค่ายทหาร ตอนแรกแม่ไม่อยากให้ผม เสี่ยงอันตราย แต่ผมเป็นคนเลือกเอง

'ฮันเตอร์ หนูคิดให้ดีๆนะลูก แม่เจออันตรายมาเยอะแล้ว พ่อหนูก็เหมือนกัน' แม่ผมยังคงเป็นห่วงผม

'ลีออน ผมไม่เห็นด้วยนะ ที่ลูกจะเลือกเดินตามรอยเท้าพวกเรา' พ่อผมหันไปพูดกับแม่ แต่แม่ก็ไม่คิดจะห้ามผม แค่บอกผมให้คิดดีๆ ก็แค่นั้น

'ที่รัก ฉันห้ามลูกไม่ได้หรอกนะ ลูกเราไม่ใช่เด็กอีกต่อไป' แม่หันมามองหน้าผม แต่ไม่ว่าผมจะอายุเท่าไหร่ พ่อก็มองผมเป็นเด็กตัวเล็กๆ ในสายตาเขา มีแต่แม่ที่เข้าใจผม พ่อโอบเอวแม่ และหอมแก้มข้างซ้ายของแม่เบาๆ แต่ไม่ทันไรพอเอื้อมมือไปแตะ ตรงหน้าท้องแม่ พ่อผมสะดุ้ง

'ลีออน นายท้องอีกแล้วเหรอ' พ่อกระซิบที่หูแม่ แม่สะดุ้ง ก่อนจะลูบท้องตัวเอง ใช่แม่มีท้อง และผมสังหรณ์ว่าลูกในท้องแม่ จะเป็นผู้ชาย ใจจริงนี่พ่อจะไม่ให้แม่ท้องว่างเลยสินะ

'ที่รัก ฉันไม่คิดว่า เราควรจะมีลูกนะ' แม่หันไปบอกพ่อ

'แต่ผมว่าคุณท้องนะ ลีออน' พ่อผมเอ่ยขึ้น

'อีกแล้วเหรอเนี่ย?' แม่ผมได้แต่ถอนหายใจ ด้วยความรู้สึกเบื่อหน่าย ใช่แม่ผมเป็นเจ้าหน้าที่ ซีไอเอ และงานของแม่มักจะเสี่ยงภัยอันตราย แม่เลยไม่อยากจะมีลูกเพิ่ม แต่ทําไงได้ หลังกลับจากช่วยลูกสาวท่านนายก พ่อกับแม่ก็มีอะไรกันอีก เนื่องจากพวกเขาไม่ค่อยได้เจอกันบ่อย จนกระทั่ง คราวนี้แม่ท้องลูกคนที่สอง ซึ่งเป็นน้องชายผม ในขณะที่กําลังจะปฏิบัติหน้าที่ ภารกิจต่อไป

Advertisements

Mortal Kombat X fanfiction Kiss of Thunder Version Thai

เรื่องนี้เป็น เกมส์มิ่ง เเฟนฟิคชั่นนะจ๊ะ ตัวละครบางตัว ไรเตอร์ เเอบเเต่งเเทรกขึ้น ซึ่งไม่มีอยู่ในเกมส์ เราไม่ได้เป็นเจ้าของเรื่องนะจ๊ะ แต่เนื้อเรื่องทั้งหมดเป็นของ Ed Boon

 

 

เพราะฉะนั้นเราจะเเต่ง ตามจินตนาการของเราเองอ่ะ

 

Takahashi Akira

 

 

 

ผมไม่เคยรู้มาก่อนเลย ว่าตัวเองมีพี่ชาย ซึ่งก็คือ ทาคาฮาชิ ทาเคดะ มารดาของเขา เป็นคนไทย ชื่อ สุชิน แต่หล่อนได้เสียชีวิต โดยที่บิดา ผู้ให้กำเนิดผม เคนชิ ไม่รู้ว่าตัวเขามีลูก ทั้งๆที่พวกเขาสองคนได้ ห่างเหินกันมานาน หลายปี แต่ผมก็เพิ่งจะมาทราบก็ตอนที่ผม อายุ 16 ปีนี่เเหล่ะ ว่าผมมีพี่ชาย ที่อายุห่างกันหลายปี ตอนเเรก พี่ชายของผม ทาเคดะก็ไม่ได้ ดีเดอ อะไรกับผมนัก เพียงเพราะ ผมเป็นบุตรชายของ ท่าน ลอร์ด ไรเดน เเละ บิดาที่ให้กำเนิดผม ก็คือ เคนชิ

 

 

 

 

พี่ชายของผม ได้ถูกส่งไปอยู่ใน สำนัก ชิไร ริวที่อยู่บนเทือกเขา หิมาลัย โดยที่ เพื่อนของพ่อผม ฮันโซ ฮาซาชิ Scorpion ในร่างมนุษย์ ดูเเล เเละสอนวิชาการต่อสู้ให้เขา ส่วนผมน่ะเหรอ ก็มีพ่อเเท้ๆของผม สองคน คอยพร่ำสอนวิชาต่อสู้ให้ ก็คือ ไรเดน กับ เคนชิ เเต่ตอนนั้น เคนชิก็ไม่ค่อยว่าง เพราะเขาต้องไปตามสืบหาข้อมูล เเละตามล่าคนที่พรากชีวิต ของสุจินไป

 

 

 

 

ตั้งเเต่ผมจำความได้ ครั้งเเรก ผมถูกส่งมาอยู่ ที่ Sky Temple ซึ่งตอนนั้น คังเลา กับ ลิว เเคง ยังไม่ได้ถูก เจ้าพ่อมดหมอผี เจ้าเล่ห์อย่าง ควานชิ ชุบชีวิต พวกเขาสองคน ก็คอยสอน วิชาต่อสู้ที่พวกเขา ร่ำเรียนมา ให้ผมอีกเหมือนกัน ผมรู้ทั้งวิธี เปิดประตูทะลุ มิติ เเละก็ วิชาการต่อสู้ แต่การใช้เวทย์มนตร์ ไม่ใช่อะไรที่ฝึกเเค่วันเดียวก็เป็นเลย ต้องใช้เวลานานหลายปี บิดาของผมคนหนึ่ง เป็นเทพเจ้าสายฟ้า มาจาก มิติ Outworld เเละบิดาคนที่ให้กำเนิดผม มาจาก Earthrealm ซึ่ง ตอนนั้น พ่อผม Raiden ก็เจอปัญหาของตัวเอง ซึ่งมาจากพี่ชายของเขา ชาวคาน

 

 

 

 

คุงจิน เป็นเพื่อนสนิทของผม ในวัยเด็ก ซึ่งเราสองคน มักจะสนิทสนม กันราวกับเพื่อนซี้ ที่ตัวติดกัน เเละผมรู้ว่าเขา มีความลับบางอย่าง อยู่ในใจ นั่นก็คือ คุงจินเป็นพวก ที่ชอบไม้ป่าเดียวกัน นั่นเป็นสาเหตุที่ทำให้เขาถูกส่งตัวมาอยู่ที่นี่ ด้วยกันกับญาติของเขา คุงเลา

 

 

 

 

 

เเละผมเริ่มจะมาเจอพี่ชาย อีกคนของผม ทาเคดะ ก็ตอนที่เราอยู่ในหน่วย Special Force เเละจุดประสงค์ของพี่ชาย เเละพ่อของผม ก็เพื่อตามล่า Red Dragon และผู้ที่ฆ่า แม่ของพี่ ทาเคดะ และนั่นทำให้เราได้ทำงานร่วมกัน เพื่อวางเเผนจัดการกับ ชินน็อคกับ พรรคพวกเขาเขา ที่เดินทางมาจาก Outworld แต่ก็ใช่ว่าพวก Outworld จะเลวร้ายกันหมด เพราะผมเพิ่งจะรู้จักกับ Krishna และ Raphael เพื่อนสนิทของผมจากต่างเเดน Krishna เป็นชาวเอดิเนี่ยน เหมือนกับ เจ้าหญิง คิตาน่า เเต่ Krishna ได้ตัดสินใจเดินทาง มาที่นี่ ด้วยกันกับ ธัญญา เเละ เรน การที่ผมได้ ร่วมเดินทาง ด้วยกันกับ ท่านนายพล ซอนญ่า เบลด ก็ไม่ได้เลวร้ายอะไร เพราะผมก็ได้มีโอกาสที่จะติดต่อ กันกับ Krishna และ Raphael โดยที่พวกเขา จะคอยส่งข่าวคราว เกี่ยวกับ Outworld ให้ผม ได้รับรู้ Raphael เป็นลูกครึ่ง Tarkatan ทาร์คาทาน เพราะฉะนั้น เขามักจะสวมหน้ากาก ปกป้องใบหน้าของตัวเองครึ่งนึง เนื่องจากเขา จะมีฟัน เเหลมๆ ตรงเเก้ม เหมือน มิลีน่า

 

 

 

“เอาล่ะ อากิระ นายมีข่าวคราว อะไรเกี่ยวกับ Outworld บ้าง ฉันจะได้ไปบอกเเม่ของฉัน” เเคสซี่ เคจ ถามผม เเละผมก็ได้บอก หล่อนเกี่ยวกับ จักรพรรดิ์ โคโท คาล Kotal Kahn ที่ได้ตำเเหน่งเป็นจักรพรรดิ์หลังจากที่ ชาวคาน เสียชีวิต และตอนนี้ พวกเขาก็ได้เเบ่งพรรคเเบ่งพวก เป็นสอง ฝ่าย โดยที่ เจ๊ มิลีน่า ซึ่งหล่อนเชื่อเสมอว่า เป็นบุตรสาวของ ชาวคาน เเต่ก็เปล่าเลย หล่อนเป็นตัวโคลน ที่ได้มาจาก เจ้าหญิง คิตาน่า บุตรสาวบุญธรรม ของ ท่านจักรพรรดิ์ ชาวคาน ผสมกันกับ สายเลือด ทาร์คาทาน

 

 

 

“และก็ ตอนนี้ เจ้า เครื่องลาง Shinnox Amulet ก็อยู่กับหล่อน เเละตอนนี้ จักรพรรดิ์ Kotal Kahn เลยไม่สามารถทำอะไรหล่อนได้ เเละนี่ก็เป็นโอกาสทองของพวกเรา ที่จะพยายามพูดจาโน้มน้าว ให้ จักรพรรดิ์ โคโทล ไว้ใจเรา เเละพวกเราก็จะเอา เจ้า Shinnox Amulet มา” ผมรีบรายงานหล่อน อีกครั้ง ซึ่งเเคสซี่ ก็รับฟัง เรียบร้อย ก่อนที่จะไปรายงานให้มารดา ของหล่อนได้รับทราบ ผมมองพี่ ทาเคดะ เหมือนพี่ยังคงไม่ยอมรับผม ว่าเป็นน้องชายอีกคนของเขา แต่ทำไงได้ บางทีอาจไม่ใช่ความผิดของผมด้วยซ้ำ ที่เกิดมา เเต่มารดาของพี่ชายผม ได้เสียชีวิตไปนานเเล้ว เเละ พ่อผมก็มีสิทธิ์ที่จะเลือกว่า เขาจะสามารถ รับใครบางคนเข้ามาในชีวิต ของเขา ซึ่งคนๆนั้นก็คือ ท่านลอร์ด ไรเดน

 

 

 

 

 

“พี่ทาเคดะ ผมไม่ได้ตั้งใจจะ เเย่งพ่อไปจากพี่หรอกนะ ผมอยากให้พี่รู้ไว้อย่างนึง ไม่ว่าพี่จะคิดยังไง ผมก็ยังรักพี่อยู่นะ” ผมส่งโทรจิต ไปสื่อสารกับเขา ได้ผล พี่ทาเคดะ หันมามองหน้าผม แต่ก็ไม่ได้โกรธ เกลียดอะไรผมหรอกนะ

 

 

 

 

 

“พี่ไม่ได้เกลียดนาย อากิระ แต่พี่ไม่รู้จะพูดอะไร เพราะพี่ก็ไม่รู้ว่าตัวเอง มีน้องชายอีกคน” พี่ทาเคดะ เอ่ยขึ้นตามความคิดของตัวเอง “บิดาของพี่ ได้อธิบายทุกอย่างให้พี่ฟังหมดเเล้วล่ะ อากิระ อย่าคิดมากเลย พี่เข้าใจ บางทีพ่อของพี่ควรที่จะ รับรักใครบางคน เนื่องจากเเม่พี่ก็เสียชีวิตไปนานเเล้ว แต่พี่ไม่ค่อยจะผูกพันธ์กับพ่อ ไม่เหมือนนาย”

 

 

 

“โธ่ พี่อย่าพูดอย่างนั้นสิ ยังไง พ่อก็ยังเป็นห่วงพี่นะ เพราะถ้าพ่อไม่รักพี่จริง ป่านนี้พี่เป็นไงก็ยังไม่รู้เลย” ผมพยายามจะปลอบใจพี่ เเต่มันก็ไม่ช่วยให้อะไรดีขึ้น เพราะฉะนั้นผมคงต้องปล่อยให้มัน ผ่านไปเอง แต่พี่ทาเคดะไม่ได้โกรธเกลียดผม ซึ่งนั่นก็ต่างกันกับที่ผมเเอบคิดในใจ